جنبش های دانشجویی دچار فقر گفتمان هستند/فرد گرایی آفت جنبش ها

به گزارش خبرنگار مهر، درنشستی که شامگاه یکشنبه با عنوان «دولت ها؛ تضعیف یا تقویت جنبش های دانشجویی» که در دانشکده دندانپزشکی فردوسی مشهد برگزار شد دکتر سید جواد حسینی دبیر سابق انجمن اسلامی دانشجویان علوم پزشکی مشهد و محسن محمدی عضو سابق شورای مرکزی جامعه اسلامی با یکدیگر به مناظره پرداختند.

در ابتدای این مراسم محسن محمدی در پاسخ به این سوال که جنبش های دانشجویی تا چه میزان تحت تاثیر دولت های حاکم هستند گفت: جنبش های دانشجویی درهر کشوری متاثر از مولفه های سیاست و فرهنگ در آن جامعه است چنانچه حزب در یک جامعه مذهبی با حزبی که در جامعه غیر مذهبی فعالیت دارد متفاوت است.

وی با اشاره به اینکه نقطه عطف جنبش های دانشجویی را می توان ۱۶ آذر دانست افزود: اغلب تشکل های دانشجویی تا دهه ۲۰ متاثر از گفتمان چپ و کمونیسم بودند و تنها بعد از دهه بیست جنبش های اسلام گرا شکل گرفتند که این دوران را می توان طلایی ترین دوره جنبش های دانشجویی دانست اما از قدرت برخوردار نبودند.

نخستین مخالفت ها با جنبش دانشجویی سال ۶۷ انجام شد

در ادامه دکتر سید جواد حسینی دبیر سابق انجمن اسلامی دانشجویان علوم پزشکی مشهد در پاسخ به سوال مطرح شده توضیح داد: جنبش های دانشجویی در فضای دانشگاه همیشه به دنبال تحولات مثبت هستند و دلیل این امر نیز فرهیخته و تحصیل کرده بودن این قشر است که همیشه تحرک و فعالیت را به رکود و سستی ترجیح داده اند.

وی ادامه داد: جنبش های دانشجویی بعد از انقلاب در بیشتر حوادث مهم تاثیر گذار حضور داشته و علاوه بر اینکه بر حاکمیت تاثیر گذار بوده اند از آن تاثیر نیز می پذیرفته اند چنانچه نقش عمده ای در انقلاب فرهنگی و تسخیر سفارت ایفا کردند.

دبیر اسبق انجمن اسلامی دانشجویان علوم پزشکی مشهد افزود: از سال ۶۷ اولین مخالفت ها با جنبش های دانشجویی شکل گرفت و روند تضعیف این جنبش ها شروع شد و زمانی که دانشجویان نمایندگان خود را به مجلس شورای اسلامی فرستادند به مذاق عده ای خوش نیامد و تصمیم به تضعیف این جنبش ها گرفتند تا جایی که اختلافات منجر به چند دستگی، انشقاق  و ایجاد تکثر در این جنبش ها گردید.

حسینی خاطرنشان کرد: دوره سوم فعالیت های دانشجویی مربوط به دوران ریاست جمهوری خاتمی است که اهداف دانشجویان و دولت در یک راستا قرار می گیرد و دانشجویان سهم عمده ای در فضای جامعه به دست آوردند و بعد از آن نیز دوره رکود است که در نتیجه اقدامات تضعیف کننده جنبش های دانشجویی در دوره سوم ایجاد گردید و جریان هایی غیر از حکومت در جنبش های دانشجویی مداخله کردند.

جنبش دانشجویی در حال حاضر حرفی برای گفتن ندارد

در بخش دیگری از مناظره محمدی تصریح کرد: قدرت حاکمیت در یک کشور جهت گیری بخش های مختلف فرهنگ و اقتصاد و نیز سایر زمینه ها را طراحی می کند و قبل از انقلاب نیز حاکمیت با ایجاد دانشگاه قدرت ایجاد می نماید اما دانشگاه در فضای سیاسی بسته باقی می ماند و بنابراین تاثیر دولت بر جنبش های دانشجویی دوطرفه است چنانچه اگر حکومت دموکراتیک باشد جنبش های دانشجویی را تقویت خواهد کرد و اگر دیکتاتور باشد نیز این جنبش ها را به سمت رادیکالیزم سوق خواهد داد.

وی تاکید کرد: به طور مثال جنبش های دانشجویی بعد از کودتای ۲۸ مرداد خشن ترین برخورد را از طرف حاکمیت متحمل می شوند و شاهدیم که جنبش های دانشجویی در این زمان تنها در برابر حاکمیتی که مصدق را سرنگون کرده است می ایستند.

محمدی در ادامه افزود: تاریخ نشان داده است هر گاه دولت به سمت نظامی گری و سرکوب جنبش های دانشجویی حرکت کرده حضور این جنبش ها نیز پررنگ تر بوده است.

عضو اسبق شورای مرکزی جامعه اسلامی افزود: بعد از انقلاب و با مردمی شدن حاکمیت در بین جنبش های دانشجویی هم افزایی ایجاد می گردد و اقدامات این جنبش ها نیز همانند تسخیر سفارت در جهت منافع دولت بوده است.

وی با بیان اینکه جنبش های دانشجویی الان حرفی برای گفتن ندارند ادامه داد: زمانی این جنبش سفارت را تسخیر کرد اما الان مشخص نیست که آرمان و هدف این جنبش ها چیست و متاسفانه ایده و یا هدفی نمی توان در این جنبش ها جستجو نمود.

دکتر حسینی در واکنش به سخنان محمدی گفت: علت این رکود و عدم تحرک در نداشتن فضای کافی برای گفتمان در چند دهه اخیر بوده است و این باعث شد که دانشجویان عقبه فکری برای فعالیت نداشته باشند و اکنون با فقر گفتمان مواجه شده ایم ضمن اینکه دانشجویان امروز دیگر به دنبال تسخیر سفارت نیستند بلکه در پی منطقی بودن و به دست آوردن منافع کشور در فضایی آرام حرکت می کنند.

مردم انتظارات کارکرد مثبت از دولت دارند

وی با اشاره به انتخابات سال ۹۲ خاطرنشان کرد: مردم با این انتخابات نشان دادند که انتظارات کارکردی از دولت دارند و دیگر به دنبال دغدغه های ایدئولوژیک نیستند اما عده ای نیز نمی خواهند این پیام شنیده شود و اگر جنبش های مخالف دانشجویان اجازه ورود به دانشگاه را نداشته باشند باز هم صدای محکم جنبش های دانشجویی را خواهیم شنید.

 در پاسخ به این سوال که علت تنزل جنبش های دانشجویی در فعالیت های اجرایی کشور چیست پاسخ داد: در سال های ابتدایی انقلاب دانشجویان در تسخیر سفارت و ایجاد نهادهایی چون سپاه پاسداران، جهاد سازندگی و حوزه های هنری نقش داشتند به این دلیل که در دوره اوایل انقلاب دانشجویان خود طراح این نهادها بودند.

جنبش های دانشجویی اثر پذیری گذشته را ندارند

وی تصریح کرد: دانشجویان در صف اول مبارزین بودند و علاوه بر این اقبال عمومی نیز به دانشجویان مثبت بود چرا که در اوایل انقلاب شعار های دانشجویان در راستای انقلاب طرح شده بود اما با گذشت زمان این شعار ها و اهداف با جاکمیت همخوانی و همراهی نداشت و منجر به تضعیف این جریان گردید.

دکتر حسینی در ادامه و در پاسخ به این سوال گفت: رشد فرد گرایی و ترویج سبک زندگی غربی یکی از دلایل تنزل جنبش های دانشجویی است و اکنون جنبش های دانشجویی اثرگذاری سابق را ندارند و اگر چه از لحاظ کمی تعداد دانشجویان افزایش یافته است اما از نظر کیفی قابل تایید نیستند.

تبلیغات

داغ ترین اخبار

تبلیغات

جدیدترین اخبار